RECENZJA – Ayreon „The Source” (2017)

16114051_10153998466326152_174550645936548581_nPowrót do źródeł

Arjen Lucassen nigdy nie stawiał sobie barier artystycznych. Tworzył projekty, kiedy naszła go wena, a potem porzucał je lub przekazywał innym (jak to było w przypadku Stream of Passion). Sam nie lubi występować na żywo, ale niemałą radość sprawia mu pisanie oraz komponowanie (szczególnie oper rockowych w klimatach science-fiction). Jego praca została doceniona trzy lata temu, kiedy to z rąk Damiana Wilsona* otrzymał nagrodę magazynu Prog w kategorii Wirtuoz. Było to niecały rok po premierze The Theory of Everything spod szyldu Ayreon, oraz kilka miesięcy po zawiązaniu wspólnego projektu Arjena i Anneke Van Giersbergen (ex-The Gathering). The Gentle Storm zadebiutował w 2015 roku albumem The Diary, opowiadającym  historię żeglarza Josepha Warwijcka oraz jego żony Susanne Vermer. Pod kątem poetyki był to ciekawy krążek – lawirował na granicy melodramatu oraz opowieści drogi dziejącej się w XVII wieku, podczas trwania tzw. Holenderskiej Złotej Ery – ale niestety w ujęciu kompozycyjnym okazał się zbyt odtwórczy. Kilka miesięcy później na deskach rotterdamskiego Nieuwe Luxor Theater zostało wystawione najbardziej cenione dzieło Ayreon – The Human Equation (oczywiście w niemal niezmienionym składzie). Cykl czterech występów zwieńczył, wypuszczony w zeszłym roku, The Theater Equation zarejestrowany na wszystkich możliwych formatach**. Wydawnictwo również nie spełniło oczekiwań – zarówno Lucassena, jak i jego fanów –głównie przez jakość obrazu i pracę kamery, które pozostawiały wiele do życzenia. Po nieco słabszym okresie w muzycznej działalności Arjena przyszedł czas na kolejny album z uniwersum Ayreon, będący prequelem opowieści o Odwiecznych.

Czytaj dalej

RECENZJA – Hegemony „Ballads & Threnodies” (2016)

14925622_704123099740219_46098443987054258_nSiła szczerości

Przy recenzji Awakening wspominałem, że Hegemony pracuje nad nowym albumem. Niestety na „długograj”  będzie trzeba jeszcze chwilę poczekać, bowiem Ślązacy po raz kolejny prezentują EP’kę, która słyszalnie różni się od swojego poprzednika. Grupa na Ballads & Threnodies odchodzi nieco od gotycko-metalowych nastrojów i skupia się na subtelniejszych dźwiękach, będących kompilacją coverów oraz własnych aranżacji. Z jednej strony wydawnictwo sprawnie rozwija osobowość zespołu – piosenki mają dużo więcej przestrzeni, wokal Valyen Songbird zostaje lepiej wyeksponowany – natomiast z drugiej przeskok w Ballady i treny okazał się zabiegiem intencjonalnym. Wojciech Muchowicz, lider formacji, zadedykował album swojemu zmarłemu synkowi – cały materiał jest więc utrzymany w melancholijnej tonacji. Choć motyw powstania krążka ma wymiar stricte osobisty, to taki zabieg wprowadził do muzyki Hegemony zgrabną i niezwykle dojrzałą strukturę melodyczną

Czytaj dalej

RECENZJA – Opeth „Sorceress [Limited Edition Digipak]” (2016)

Opeth_Sorceress_PromoCover_revised.jpgCzarodziejska czkawka

 „Retrogresywny” charakter Opeth w ciągu pięciu ostatnich lat przybierał różne formy. Na Heritage Szwedzi postawili na eklektyzm i psychodeliczny nastrój, natomiast ich Pale Communion okazał się zasłużonym hołdem dla kanonu prog rocka. Mikael Åkerfeldt, wciąż zanurzony w przeszłości, kontynuuje tę tradycję na tegorocznym Sorceress. Lider formacji podkreślał w wywiadach, że nowy album będzie cięższy od swoich poprzedników. Nie jest to jednak powrót do pierwotnego, deathmetalowego brzmienia (na co fani liczą już od kilku lat), a niemal niedostrzegalny lifting progrockowej tożsamości Opeth.

Czytaj dalej

Wywiad z Ray’em Alderem (Fates Warning)

Ciemno, szaro, latająco…

Wywiad został opublikowany w 63. numerze Heavy Metal Pages.

34 lata historii, 12 albumów studyjnych, status innowatorów metalu progresywnego (razem z Queensrÿche i Crimson Glory) oraz jeden występ w naszym kraju*. Jeszcze przed 2010 rokiem Fates Warning można było uznać za zespół wymierający, ale panowie niespełna trzy lata temu powrócili ze świetnie przyjętym Darkness In A Different Light, a w lipcu zaprezentowali światu swoje kolejne wydawnictwo w postaci Theories of Flight. Choć mój rozmówca dołączył do składu dopiero na czwartym albumie (No Exit, 1988), to obecnie trudno sobie wyobrazić inną osobę na froncie Fates Warning. O dziewięcioletniej ciemności, latającej nowej płycie oraz szarości sprzed dziewiętnastu lat opowiada mi Ray Alder.

sevenstars_band

Od lewej: Bobby Jarzombek, Joey Vera, Jim Matheos, Ray Alder

Czytaj dalej

RECENZJA – Corral „Revenant” (2014)

okładka-CORRALPowrót do przeszłości

Czasami trzeba się sporo natrudzić, by pokazać szerszej publiczności swoje osiągnięcia. Doskonałym tego przykładem jest katowicka formacja Corral, która dopiero po ośmiu latach działalności wydała debiutancki krążek pod szyldem wytwórni Lynx Music. Album Revenant składa się z materiału znanego z demo Needs, który został wzbogacony o kilka nowych utworów. Obyło się także bez zmian personalnych w składzie, który dalej tworzą: Agnieszka Kot (wokal), Grzegorz Kot (gitara), Krzysztof Cudny (perkusja), Piotr Burda (klawisze) oraz Paweł Burda (bas). Poza tym formacja ma na swoim koncie występy z Division By Zero, Comą oraz RPWL.

Czytaj dalej