[FELIETON] Krótkie wspomnienie o Robercie Brylewskim

Niezaprzeczalnym faktem jest to, że twórczość Roberta Brylewskiego pozostawiła znaczący ślad w polskiej scenie muzycznej, ale wiele osób ceni go również – a nawet przede wszystkim – za niezwykłą osobowość. O tym ostatnim przekonałem się kilka lat temu. Zdarzyło się to 31 października 2015 roku. Zaczynałem wtedy pracę w ośrodku kulturalnym (w którym wciąż mam […]

Czytaj dalej [FELIETON] Krótkie wspomnienie o Robercie Brylewskim

[RECENZJA] Traces to Nowhere – Up to the Sun (2018)

Pierwsze koty za płoty Warszawska formacja Traces To Nowhere, która wydała wcześniej dwa minialbumy – kolejno Traces To Nowhere (2013) oraz Back to the Beginning (2014) – w końcu może pochwalić się pierwszym długogrającym debiutem. Na tegorocznym Up to the Sun wyłaniają się, prócz post-metalowego sznytu, inne fascynacje, które krystalizują brzmienie grupy. Materiał jest cięższy […]

Czytaj dalej [RECENZJA] Traces to Nowhere – Up to the Sun (2018)

[ARTYKUŁ] Z tandety w kult. Droga przez „Martwe zło”

Cykl komedio-horrororów spod szyldu Martwego zła jest doskonałym przykładem na to, że czasami warto jest być upartym. Pomysłodawcą serii był Sam Raimi – wtedy jeszcze twórca tanich krótkometrażówek (It’s Murder, Clockwork), potem zaś blockbusterów (trylogia Spider-Man) –  któremu wiernie towarzyszyli jego bracia, Ivan i Ted, oraz przyjaciel i przy okazji teżaktor, Bruce Campbell. Nieoceniony okazał […]

Czytaj dalej [ARTYKUŁ] Z tandety w kult. Droga przez „Martwe zło”

[RECENZJA] TesseracT – Sonder (2018)

Żywiołowo, acz treściwie Po bezpłciowym Polaris (2015) Brytyjczycy nacierają z kolejnym, czwartym już, albumem studyjnym zatytułowanym Sonder. Nie jest to może powrót na miarę Altered State (2013), ale panowie z TesseracT tym razem obrali właściwy kierunek. Materiał został solidnie zrealizowany, a muzycy skoncentrowali się głównie na melodiach i rozbudowanych harmoniach. Wciąż czuć tu techniczne zacięcie […]

Czytaj dalej [RECENZJA] TesseracT – Sonder (2018)

[RECENZJA] Kamelot – The Shadow Theory (2018)

Haven 1.5 W 2012 roku, wraz z dołączeniem Tommy’ego Karevika do składu, Kamelot rozpoczął kolejny rozdział w swojej (wtedy) niemal dwudziestoletniej karierze. Nowy wokalista, związany z formacją Seventh Wonder, miał już na starcie trudne zadanie – musiał zmierzyć się z reputacją swojego poprzednika, Roya Khana, i spełnić oczekiwania fanów. Koniec końców na Silverthorn (2012) muzyk […]

Czytaj dalej [RECENZJA] Kamelot – The Shadow Theory (2018)

[RECENZJA] Auri – Auri (2018)

Ze skrajności w skrajność Auri, czyli najnowszy projekt Tuomasa Holopainena, miał zadebiutować kilka lat temu, jednakże przez zobowiązania wobec Nightwish, wydawnictwo musiało poczekać na odpowiedni czas. Zwłoka, jak się potem okazało, miała jednak swoje pozytywy, bowiem zawiązanie grupy zażegnało kryzys twórczy, z którym kompozytor borykał się od dłuższego czasu. W artystycznym ożywieniu pomogło mu też […]

Czytaj dalej [RECENZJA] Auri – Auri (2018)

[RELACJA] Arch Enemy/Jinjer – Progresja, Warszawa, 26.09.2017

Relację można też znaleźć w serwisie Muzyczna Hiperprzestrzeń. W miniony wtorek (26.09.2017) warszawska Progresja we współpracy z Knock Out Productions zorganizowała prawdziwe święto dla fanów melodyjnego death metalu. Koncert Arch Enemy, jedyny w Polsce podczas trasy promującej album Will to Power, przyciągnął do klubu pokaźną ilość fanów, co doskonale odzwierciedlały długie kolejki oczekujące na otwarcie […]

Czytaj dalej [RELACJA] Arch Enemy/Jinjer – Progresja, Warszawa, 26.09.2017

[RECENZJA] Anihilacja (2018)

Spełniony sen? Alex Garland niemal od zawsze odnajdował się w kinie science-fiction. W połowie lat dziewięćdziesiątych próbował swoich sił jako pisarz, jednak jego twórczość literacka zamknęła się na trzech powieściach: Niebiańskiej plaży (1996), Krzyżościanie (1990) oraz niewydanej w Polsce The Coma (2004). W tym miejscu warto też wspomnieć, że dwie pierwsze doczekały się filmowych adaptacji*. […]

Czytaj dalej [RECENZJA] Anihilacja (2018)