RECENZJA – Jakub Ćwiek „Kłamca. Papież sztuk” (2015)

548c5545a998b4f58439aaf70dccf5d6Sztuka opowiadania

Z cyklem Jakuba Ćwieka, zupełnie niespodziewanie, miałem swego czasu długi „romans” związany z pisaniem pracy naukowej o angel fantasy. Kłamcę poznałem krótko po premierze Kill’em All* i, choć byłem daleki od zachwytów, to zarówno zbiory opowiadań, jak i powieści, odebrałem z dużym entuzjazmem. W końcu, na potrzeby dogłębnej analizy, postanowiłem odświeżyć sobie przygody Lokiego i z nieco innej perspektywy spojrzeć na poetykę książek Ćwieka. Niestety w swojej refleksji nie uwzględniłem Papieża sztuk, który pojawił się krótko po napisaniu mojej pracy. Seria o Kłamcy jest ciekawą pozycją w polskiej literaturze współczesnej, która – z roku na rok – trafia do coraz szerszego grona czytelników. Na sukces cyklu wpłynęła osobliwa forma, pełna nawiązań do popkultury, inteligentny (a przy tym niezwykle cięty) humor oraz charyzmatyczny (anty)bohater. Choć Kłamca jest serią skończoną, to autor po dziś dzień rozszerza swoje uniwersum. Z sześcioma książkami, komiksem (Viva l’arte) oraz Kłamcianką**, Jakub Ćwiek dobił do okrągłej „dychy”, kreując przy tym jeden z najbardziej rozpoznawalnych cykli w polskiej fantastyce. Jego najnowsza powieść, Papież sztuk, godnie wieńczy dotychczasową egzystencję Lokiego w rodzimej popkulturze.

Czytaj dalej

RECENZJA – Bast „Kameleofonia 432 Hz” (2015)

Kameleofonia 432 HzEstetyczna różnorodność

Nasza rodzima scena rockowa przechodzi obecnie delikatny kryzys twórczy. Niewiele grup jest w stanie zbliżyć się do kanonu pokroju Budki Suflera, Perfectu czy Turbo, a większość współczesnych zespołów albo trzyma się klasycznego brzmienia, albo jest kolejnym wyrobem „como-podobnym”. Wyjątkiem są oczywiście formacje, które koncentrują się na zagranicznym rynku, osiągając tam stateczną pozycję (daleko nie szukając – Riverside). A co z naszą tożsamością muzyczną? Gdzie podziała się prężnie rozwijająca się polska scena rockowa? W trakcie moich, w sumie, wieloletnich poszukiwań, znajoma poleciła mi debiutancką EPkę grupy Bast.

Czytaj dalej

ŚWIEŻYM OKIEM – Ash vs. Evil Dead (2015)

7701644.3UWAGA! Możliwe spoilery.

Po 23 latach niebytu powraca seria Evil Dead, choć tym razem nie pod postacią filmu, a serialu. Telewizja Starz dała zielone światło Samowi Raimiemu (twórcy oryginalnej serii) na stworzenie oficjalnej kontynuacji Armii Ciemności, która, pomimo wielu obaw ze strony fanów, stała się strzałem w dziesiątkę, zdobywając przy tym nową rzeszę wielbicieli. Jestem w tej chwili po obejrzeniu pierwszych trzech odcinków Ash vs. Evil Dead i mogę powiedzieć jedno: jest krwawo, zabawnie i – do bólu – kuriozalnie, czyli tak jak być powinno. Artykuł o serii pojawi się za jakiś czas, tak samo jak i recenzja pierwszego sezonu serialu, a tymczasem warto skupić się na tym co oferują nam nowe przygody demonicznego zawadiaki – Ashley’a J. Williamsa.

Czytaj dalej

RECENZJA – Oczi Cziorne „Oczi Cziorne” (2001)

okl_okl_36948Kobieca siła

Mało kto wie, że panie z Oczi Cziorne grają już od prawie trzydziestu lat, a swój debiutancki krążek wydały dopiero w 2001 roku. Co najlepsze, po wydaniu pierwszej płyty o grupie słuch zaginął na 13 wiosen, by niespodziewanie wrócić wraz z wydawnictwem aoeiux. Niemal trzy dekady istnienia, tylko dwa albumy, ale za to pełne osobliwej i intymnej muzyki.

Czytaj dalej

RECENZJA – Addyction „Wonderful Delusion” (2014)

Wonderful DelusionMuzyka > Realizacja

To niesamowite, jak wielu zdolnych muzyków jest w naszym kraju i jak wiele muszą zrobić, by dostać swoją szansę na zaistnienie. Adam Muszyński – wcześniej założyciel thrashmetalowego Divine Insanity, obecnie gitarzysta formacji Keep Rockin’ – mając na swoim koncie kilka wyróżnień (m.in. w konkursie Wojen Gitarowych) oraz bogate doświadczenia muzyczne, postanowił samodzielnie nagrać swój debiutancki krążek. Zapał oraz wytrwałość doprowadziły Addy’ego do wydania, pod pieczą Lynx Music, albumu Wonderful Delusion.

Czytaj dalej

RECENZJA – Toto „35th Anniversary Tour: Live In Poland (Deluxe Edition)” (2014)

1635953666Wspomnień czar

Recenzja opublikowana na łamach serwisu ProgRock.org 18.08.2014 roku.

Nieco ponad rok temu (a dokładniej 25 czerwca) jeden z moich ulubionych zespołów zawitał w naszym kraju. Nie ukrywam, że muzyka Toto towarzyszy mi od prawie dwudziestu lat (bez dwóch oczek), a koncert w łódzkiej Atlas Arenie okazał się spełnieniem moich marzeń. Dodatkowo grupa postanowiła podsumować 35-lecie swojej działalności właśnie w Polsce, wydając na wszystkich możliwych formatach materiał z tego widowiska. Nie zastanawiając się zbyt długo zdecydowałem się na edycję deluxe, w skład której wchodzą 4 płyty (2CD, DVD oraz Blu-Ray) z zarejestrowanym koncertem.

Czytaj dalej

RECENZJA – Skyharbor „Guiding Lights” (2014)

Skyharbor-Guiding-Lights-album-artPrzepis na kanon

Kiedy człowiek myśli, że grupy grające djent popadły w rutynę, to zupełnie znienacka pojawia się taki Skyharbor, który przełamuje granice gatunku. Pierwszy album, zatytułowany Blinding White Noise: Illusion & Chaos, powstał w głowie indyjskiego muzyka – Keshava Dhara. Artysta prócz tego, że nagrał większość partii instrumentalnych, zajął się także produkcją krążka, a do współpracy zaprosił wielu gości, m.in. Daniela Tompkinsa (TesseracT) oraz Marty’ego Friedmana (ex-Megadeth). Utrzymany w drapieżnej stylistyce debiut spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem, co umożliwiło Keshavovi pójście o krok dalej. Do projektu na stałe dołączył Tompkins, a w skład powiększył się o kilku nowych muzyków: Devesha Dayala (gitara), Anupa Sastry’ego (perkusja) oraz Krishnę Jhaveriego (gitara basowa). Dwa lata po wydaniu debiutu, za pieniądze zebrane na serwisie pledgemusic, panowie wydają swój drugi pełnoprawny krążek.

Czytaj dalej